Braque de l'Ariege

Braque de l'Ariege

Wyżeł typu bracco. Pies w typie kontynentalnym, o mocnej budowie, jednakże nie przesadnie ciężki. Niektórzy preferują osobniki o suchych kończynach, wyraźnej muskulaturze i dobrze zdefiniowanych liniach ciała. Umaszczenie białe nakrapiane najlepiej bladopomarańczowymi lub brązowymi plamami oraz odpowiedni wzrost nadają wyżłom francuskim z Ariege elegancki i szlachetny wygląd. Pies wykorzystywany do wszystkich typów polowań. Odporny, posłuszny i łatwy do szkolenia.

Wzorzec rasy

GŁOWA:
Powinna być długa, kanciasta i wąska na wysokości łuków jarzmowych.
Mózgoczaszka: Delikatnie zaokrąglona, lekko zaznaczona bruzda czołowa. Linie części mózgowej czaszki i kufy są delikatnie rozbieżne. Łuki brwiowe średnio zaznaczone. Guz potyliczny dość wyraźny.
Stop: lekko zaznaczony.
Trzewioczaszka: Nos: różowy, czerwonawy, cielisty bądź też mniej lub bardziej bladobrązowy w zależności od umaszczenia, nigdy czarny. Nozdrza szeroko otwarte. Kufa: długa i prosta, górna linia czasami lekko wypukła. Patrząc z przodu, fafle lekko zbieżne. Fafle: dość delikatne, dobrze przylegające, wargi dość pofałdowane nigdy zbyt delikatne, kąciki warg pofałdowane, nie opuszczone. Uzębienie: zębodoły dobrze wykształcone. Zgryz nożycowy. Zgryz cęgowy tolerowany. Oczy: szczere, inteligentne, o spokojnym spojrzeniu. Szeroko otwarte, lekko owalne, dobrze osadzone. Tęczówka koloru ciemnobursztynowego lub brązowego w zależności od umaszczenia psa. Uszy: dość delikatne, długie, pofałdowane, osadzone na wysokości oczu lub niżej, niezbyt przylegające, sięgające wierzchołka nosa.

SZYJA:
Nie za długa, dość silna, lekko luźna skóra podgardla.

TUŁÓW:
Linia górna: przednia część linii górnej biegnie praktycznie prosto od kłębu do jedenastego kręgu piersiowego, w dalszej części lekko wypukła, łączy się z zadem. Kłąb: dobrze, lecz nie przesadnie zaznaczony. Grzbiet: dość długi, muskularny, zwarty i prosty. Miednica: lekko ukośna. Partia lędźwiowa: lekko wypukła. Zad: linia zadu lekko spadzista w stosunku do górnej linii ciała. Klatka piersiowa: szeroka, głęboka, sięgająca łokci. Żebra dobrze, lecz nie przesadnie wysklepione. Linia dolna: delikatnie wznosząca się w części brzusznej.

OGON:
Osadzony wysoko, mocny u nasady, zwężający się ku końcowi. Zwykle kopiowany do 4/10 naturalnej długości. Ogon niekopiowany dopuszczalny. Ogon noszony poziomo, nie wyżej niż linia grzbietu.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie: proste, mocne, szerokie i muskularne. Łopatka: mocna, muskularna, umiarkowanie skośna. Ramię: silne, dobrze umięśnione, przylegające do ciała. Łokcie: na wysokości mostka.Przedramię: silne, pionowe, proste. Nadgarstek: patrząc z profilu, bardzo lekko ukośny. Łapy przednie: zwarte, dobrze wysklepione, prawie okrągłe, tworzące zwartą całość. Pazury silne, poduszki dobrze rozwinięte.
Kończyny tylne: pionowe, równoległe. Uda: dobrze umięśnione, prawidłowo ustawione. Podudzia: silne. Stawy skokowe: dobrze kątowane. Śródstopia: dość krótkie, prawie pionowe. Łapy tylne: takie same jak przednie.

CHODY:
Pies porusza się ciągłym, wydajnym i energicznym kłusem, przerywanym momentami galopem. Ruchy płynne i sprężyste.

OKRYWA WŁOSOWA:
Skóra: średniogruba, delikatniejsza na głowie; dość elastyczna. Kolor błon śluzowych musi być odpowiedni w stosunku do umaszczenia osobnika, brak czarnych plam. Włos: przylegający, błyszczący, krótki, delikatniejszy na głowie i uszach. Umaszczenie: bladopomarańczowo-płowe, czasami brązowe, intensywnie nakrapiane płowymi plamkami lub brązowy deresz. Niektóre osobniki mają umaszczenie białe nakrapiane płowymi lub brązowymi znaczeniami.

WZROST:
Wysokość w kłębie: psy: 60 - 67 cm suki: 56 - 65 cm

WADY:
Wszystkie odstępstwa od tego, co podano powyżej, powinny być traktowane jako wady, powodujące odpowiednie obniżenie oceny.

WADY WYKLUCZAJĄCE Z HODOWLI: ze względu na mało liczebną populację wyżłów francuskich z Ariege zaleca się nie nazbyt surową ocenę poszczególnych osobników, a jedynie niedopuszczanie do rozrodu psów/suk nietypowych lub też wykazujących poważne wady.
- Zupełnie nietypowa budowa.
- Szczelina pomiędzy nozdrzami (niezrośnięte nozdrza).
- Umaszczenie inne niż opisane we wzorcu.
- Czarny nos.
- Przodozgryz, tyłozgryz.
- Jasne oko, zez.
- Entropium, ektropium, ślady świadczące o operacyjnym usuwaniu wad oczu.
- Brak pigmentacji powiek.
- Czarne paznokcie.
- Wilcze pazury.
- Kończyny tylne: widoczne problemy w poruszaniu się.
- Wzrost wyższy lub niższy niż 1 cm poza wzorcowy.
- Poważne wady morfologiczne.
- Niepełnosprawność.
- Psy agresywne lub bardzo bojaźliwe.

UWAGA: Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym.