Buldog angielski

Buldog angielski

Daje wrażenie zdecydowania, siły i sprawności. Czujny, śmiały, oddany, odważny, choć wygląd ma groźny, to z natury jest łagodny; można na nim polegać.



Wzorzec rasy

GŁOWA :
Oglądana z boku jest bardzo głęboka i krótka od potylicy
do nosa. Czoło płaskie, skóra na czole i głowie luźna i lekko
pomarszczona, ale nie aż tak, aby zmieniała kształt głowy lub zwisała
na nos. Kości czołowe wyraźne, szerokie, wysokie i kanciaste. Od
stopu do środka długości czaszki, do jej najwyższego punktu,
przebiega dobrze widoczna, szeroka i głęboka bruzda. Kufa od
przedniej krawędzi kości policzkowych aż do nosa krótka,
pomarszczona. Odległość od wewnętrznego kąta oka (albo od środka
stopu pomiędzy oczami) do czubka nosa nie przekracza odległości od
czubka nosa do kąta warg.
MÓZGOCZASZKA :
Czaszka : O dużym obwodzie. Oglądana z przodu bardzo głęboka od
najwyższego punktu do stawu żuchwowego, a także bardzo szeroka i
kanciasta.
Stop : Głęboki i szeroki pomiędzy oczami.
TRZEWIOCZASZKA : Oglądane z przodu poszczególne jej części
muszą być wyważone i symetryczne względem osi pionowej.
Nos : Duży, o dużych nozdrzach, szeroki i czarny, w żadnym razie
nie czekoladowy ani cielisty, koniec nosa cofnięty ku oczom. Nozdrza
duże, szerokie, otwarte, z dobrze wykształconą przegrodą nosową.
Kufa : Krótka, szeroka, zadarta i bardzo głęboka od kąta oka do kąta
pyska. Fałda skóry nad nosem nie może wystawać poza linię profilu.
Wargi : Grube, mięsiste, wiszące i bardzo długie, całkowicie
zakrywają boki żuchwy, ale nie przód. Z przodu schodzą się i
powinny zasadniczo zakrywać zęby.
Uzębienie : Szczęki szerokie, mocne i kanciaste, dolna wystaje przed
górna i jest zadarta ku górze. Sześć niewielkich siekaczy ustawionych
jest w równej linii pomiędzy kłami. Kły szeroko rozstawione. Zęby
duże i mocne, nie powinny być widoczne przy zamkniętym pysku.
Oglądana z przodu żuchwa jest ustawiona dokładnie i równo przed
szczęką górną.
Policzki : Dobrze zaokrąglone, sięgające aż poza oczy.
Oczy : Oglądane z przodu są nisko osadzone, w dużej odległości od
uszu, na tej samej poziomej linii, co stop. Szeroko rozstawione, ale
zewnętrzne kąciki mieszczą się w obrysie policzków. Okrągłe,
średniej wielkości, ani zapadnięte, ani wypukłe, jak najciemniejsze,
niemal czarne, nie ukazują białkówki, gdy pies patrzy prosto do
przodu. Oczy nie zdradzają żadnych objawów chorobowych.
Uszy: Wysoko osadzone: przy oglądaniu z przodu ich wewnętrzne
krawędzie dotykają najwyższych punktów czaszki, jak najszerzej i
najdalej od oczu. Małe i cienkie, w kształcie płatka róży, co znaczy,
że załamują się do tyłu i na zewnątrz, tak, że widoczne jest częściowo
wnętrze ucha.

SZYJA :
Średniej długości, bardzo gruba, głęboka i mocna. Kark
łukowato wysklepiony, skóra na szyi gruba, luźna i pomarszczona,
tworzy podwójne podgardle, ciągnące się od żuchwy do klatki
piersiowej.

TUŁÓW :
Linia górna : Tuż za kłębem opada (tam grzbiet jest najniższy), dalej
wznosi sie ku lędźwiom, które są wyższe od kłębu, a następnie opada
stromo ku ogonowi, dając w efekcie karpiowaty grzbiet, który stanowi
bardzo charakterystyczną cechę rasy.
Grzbiet : Krótki, mocny, szeroki w łopatkach, i stopniowo zwężający
sie ku lędźwiom.
Klatka piersiowa : Szeroka, z boków okrągła, pojemna i głęboka.
Przedpiersie szerokie, krągłe i bardzo głębokie. Klatka piersiowa
zawieszona jest między przednimi kończynami, bardzo obszerna, za
przednimi nogami dobrze zaokrąglona, o wysklepionych żebrach,
nigdy płaska.
Brzuch : Podciągnięty, nie obwisły.

OGON :
Osadzony nisko, wychodzący prosto od nasady i dopiero
dalej wygięty do dołu. Na przekroju okrągły, sierść na ogonie gładka,
bez szczotki czy frędzli. Ogon średniej długości, raczej krótki, niż
długi, gruby u nasady i gwałtownie zwężający się ku ostremu
końcowi, noszony nisko, bez zakręcenia na końcu, nigdy nie
wznoszony powyżej grzbietu.

KOŃCZYNY
KOŃCZYNY PRZEDNIE : Bardzo krępe i silne, szeroko
rozstawione, o mocnym kośćcu i umięśnieniu, proste; wydają się
wykrzywione, ale kości są mocne i proste. Krótsze od tylnych, ale nie
aż tak, aby grzbiet wydawał się długi, albo ruch i sprawność psa były
upośledzone.
Łopatki: Szerokie, długie, skośnie ustawione; bardzo mocno
umięśnione, co powoduje, że wyglądają jak przyczepione do tułowia.
Łokcie : Niskie, wyraźnie odstające od żeber.
Śródręcze : Krótkie, mocne i proste.
KOŃCZYNY TYLNE : Potężne i mocno umięśnione na całej
długości, aż do stawów skokowych, dłuższe od przednich, skutkiem
czego lędźwie są podniesione, proste, o mocnych śródstopiach.
Kolano : Zaokrąglone i skierowane trochę na zewnątrz.
Stawy skokowy : Zbliżone do siebie, skutkiem czego łapy są
skierowane na zewnątrz, niskie, słabo kątowane.

ŁAPY :
Przednie nieznacznie skierowane na zewnątrz, średniej
wielkości i okrągławe. Tylne – okrągłe i zwarte, palce mocne i
zwarte, ale rozdzielone, łapa dobrze wysklepiona.

CHODY :
W szczególny sposób ciężkie i wysilone. Pies zdaje się
poruszać krótkimi, szybkimi krokami, dotykając ziemi końcami
palców. Tylne łapy podnoszone są nisko, jakby głaskały podłoże,
jedna z łopatek wysuwana jest mocniej do przodu. Niezwykle ważna
jest pełna sprawność ruchu.

SZATA
SIERŚĆ : Delikatna, krótka, przylegająca i gładka (wrażenie
twardości spowodowane jest tylko krótkością i zwartością sierści), nie
szorstka.

MAŚĆ :
Jednolita lub z maską, zawsze czysta i lśniąca: pręgowana,
czerwona w rozmaitych odcieniach, płowa itp. Łaciata: każdy z tych
kolorów postaci łat na białym tle. Maść czarna, czarna podpalana,
cielista wysoce niepożądane.

WAGA :
Pies : 25 kg .
Suka : 23 kg .